Nancy Evers (54) is hartpatiënt en aan het trainen voor de Dam tot Damloop. In een serie van drie blogs deelt ze haar ervaringen.

Het schrijven van deze blog voelt eigenlijk heel onwerkelijk. Net zo onwerkelijk als het moment dat ik als 47-jarige vrouw te horen kreeg dat ik een ernstige hartaandoening had en snel een openhartoperatie moest ondergaan. Deze keer is het echter heel positief. Ik ben me aan het voorbereiden op een hartloopwedstrijd van 16 kilometer!

Nadat ik in mijn eigen woonplaats door de eerste harthulp naar huis ben gestuurd en “maar een paracetamolletje moest nemen” ben ik tot op de dag van vandaag nog heel dankbaar dat mijn man mij als verjaardagscadeau een Prescan (total bodyscan) heeft gegeven. Daar kwam uit dat ik niet alleen een Aorta Dissectie had gehad maar ook een Aneurysma had van 6 cm. Mijn aorta stond op springen. Ik was een wandelende tijdbom!

Op 11 januari 2010 onderging ik een openhartoperatie waarbij ik een nieuwe aortaklep, een aortaprothese en een pacemaker kreeg. Wat ben ik verschrikkelijk ziek geweest! En als klap op de vuurpijl raakte ik ook nog mijn baan kwijt. Mijn wereld stortte in. Ik zag echt geen uitweg meer en wilde afscheid nemen van deze mooie wereld. Mijn man zag dat het niet goed ging met mij en een opname dreigde, maar gelukkig ontdekte ik toen een nieuwe liefde: hartlopen. Daar kan ik, tot op de dag van vandaag, echt alles in kwijt. Ontspanning, het gevecht aangaan met mezelf, maar ook het boeken van resultaat. In 2013 heb ik mijn eerste hartloopwedstrijd van 5 kilometer gelopen. Mensen wat was ik trots!

Nu ben ik dus volop aan het trainen voor de Dam tot Damloop. Op 17 september ga ik hem samen met mijn liefde lopen.

In mijn volgende blog vertel ik niet alleen over mijn trainingen en mijn uitdagingen, maar ook over mijn positieve instelling die mij heeft gebracht waar ik nu ben.

Nancy Evers