Renz Rotteveel stopte met schaatsen nadat hij last kreeg van hartritmestoornissen.Het is begin 2014 en Renz is na een korte rustperiode op trainingskamp in Italië. Tijdens een intervaltraining op de racefiets merkt hij voor het eerst dat zijn hart anders reageert dan normaal. ‘In rust zakte mijn hartslag niet. Na twee minuten rust had ik nog steeds een hartslag van 180 slagen per minuut. Daar schrok ik niet van. Ik dacht dat het kwam doordat ik een tijdje rust had gehouden en nu voor het eerst weer fanatiek aan het trainen was.’ In de zomer die volgt, komt de hartritmestoornis af en toe terug. Altijd tijdens intervaltrainingen, als Renz naar zijn maximale hartslag toewerkt. ‘Mijn
hartslag werd dan heel onregelmatig, soms sloeg het een hartslag over. Ik nam rust tot het over was, daarna ging ik weer door. Bang werd ik er nog steeds niet van, maar het was wel vervelend dat ik op zo’n moment niet meer mee kon komen met mijn trainingsmaten. Maar ik had er wel vaker over gehoord, ook van andere topsporters. Het zal wel weer overgaan, dacht ik.’

Niet verder

Maar het probleem lost zich niet vanzelf op. Integendeel: in het schaatsseizoen dat volgt, heeft Renz er steeds vaker last van. Ook tijdens het schaatsen. ‘Als je weet dat je misschien een hartritmestoornis krijgt, sta je niet lekker aan de start. In die tijd ben ik naar de dokter gegaan, waarna ik twee dagen met een kastje heb rondgelopen om de ritmestoornissen in kaart te brengen. Daaruit bleek dat ze inderdaad voorkomen, maar ze vertelden me er ook bij dat het niet gevaarlijk is. Ik ging dus “gewoon” door met schaatsen. Tot de NK Afstanden, december 2015. Tijdens de vijf kilometer kreeg ik last van hartritmestoornissen en moest ik stoppen. Toen was duidelijk dat ik zo niet verder kon. Achteraf had ik er misschien eerder iets aan moeten laten doen, maar als topsporter wil je toch dóór.’

Twijfelgeval

Na onderzoek wordt Renz doorverwezen naar Medisch Centrum Twente. Daar wordt tweemaal een ablatie uitgevoerd, in de linker- en de rechterkamer. ‘De eerste keer was ik gewoon bij, dus ik kon van dichtbij volgen wat er gebeurde. Ze gingen met een camera via de lies naar binnen en brachten met behulp van hitte littekenweefsel aan om de ritmestoornissen te doorbreken. De tweede ingreep was volgens de artsen iets risicovoller, dus toen kreeg ik een roesje. Maar ik heb er weinig last van gehad. En het belangrijkste is dat het werkte. Ik heb helemaal geen hartritmestoornissen meer gehad.’

Zijn gezondheid staat zijn schaatscarrière niet meer in de weg. Toch besluit Renz niet veel later om te stoppen met schaatsen op topniveau. ‘Dat is geen direct gevolg van de problemen met mijn hart, maar indirect heeft het er alles mee te maken. Doordat ik anderhalf jaar niet optimaal presteerde, was ik een twijfelgeval geworden. Voor een schaatsploeg, maar ook voor mezelf. Toen de hoofdsponsor van mijn ploeg ermee stopte, heb ik mijn opties op een  rij gezet. Die bleken tegen te vallen, want er waren net twee ploegen weggevallen. Ik geloofde niet dat ik binnen een jaar terug kon komen op mijn oude niveau of hoger. Ik zat rond de top-6 bij de internationale Allroundkampioenschappen en betwijfelde of ik de stap naar het podium zou kunnen zetten. Zeker in de aanloop naar de Olympische Spelen is het heel lastig om je te kwalificeren. Als je niet in een topploeg zit, is dat zo goed als onmogelijk. Bovendien moet je heel veel opgeven voor sport op dit niveau. Dat is het zeker waard als de resultaten ernaar zijn. Maar anders… Hierdoor was ik er na zeven jaar wel klaar mee.’

Eindelijk tijd

In zijn nieuwe leven is Renz nog volop aan het ontdekken welke kant hij op wil. Op dit moment organiseert hij  een toertocht en schaatsmarathon in Zweeds Lapland,  in Lulea. ‘Dat is een initiatief van oud-schaatser  Bram Smallebroek: de eerste KNSB-beker op zeeijs. Hij heeft mij gevraagd om hem te ondersteunen  bij de organisatie. Geweldig natuurlijk! De locatie is fantastisch en zo ben ik toch nog actief in de schaatswereld. Ook doe ik hiermee relevante ervaring  op. Ik heb sportmarketing gestudeerd op de Johan Cruyff  University, dus ik kan mijn kennis inzetten. Verder heb ik een aantal websites gemaakt. De komende tijd ga ik ook dat verder uitbouwen.’

Wereldkampioen

Schaatsen doet Renz eigenlijk niet meer. ‘Mijn schaatsvrienden  wonen allemaal in Heerenveen en ik in Oude Wetering, dat is niet praktisch. Wel ben ik weer gaan hockeyen in een vriendenteam. Het was wel even wennen om, na het strakke schaatsprogramma, ineens zonder trainingsprogramma te zitten. Maar het was ook heel fi jn om eindelijk tijd te hebben voor al die dingen die ik eerst niet kon: in de zomer op vakantie gaan met vrienden bijvoorbeeld.’ De problemen met zijn hart heeft hij achter zich gelaten. ‘Gelukkig heb ik me nooit veel zorgen gemaakt over mijn gezondheid. Toen het
speelde, heb ik er wel over gesproken met andere ervaringsdeskundigen, waaronder Barbara de Loor. Die had op haar negentiende hetzelfde probleem en is daarna wereldkampioen geworden. Dat gesprek gaf mij vertrouwen voor de toekomst!’

Dit interview verscheen in het voorjaarsnummer 2017 van ons patiëntenmagazine Vida.

Iedereen die behandeld is vanwege zijn hart komt in principe in aanmerking voor hartrevalidatie. Lees meer>>